Steeds meer mensen bellen omdat een oranje lampje flikkert op het dashboard. Schitterend. Touring en VDAB zullen nu ook weten hoe een pc-helpdesker zich voelt.
En ik die dacht dat alles gebruiksvriendelijker werd? Of wordt een auto gewoon constant ingewikkelder? Als ik een oranje lampje heb op mijn dashboard, en ik weet niet wat die betekent, dan haal ik de handleiding uit mijn handschoenkastje. LDNH!
Maar goed, raar, want ik had niet de indruk dat er de voorbije 30 jaar zoveel meer oranje lampjes op een dashboard staan. Recent wel een hoop LED displays of LCD’s, die wel iets verder gaan dan oranje lampkes. Nog een geluk dat de meeste auto’s 3 pedalen, een stuur en een versnelligspook hebben, en dat ze die interface niet te gauw veranderen. Stel je voor. Car Outlook 2007. Het zou wat moois zijn. Nochthans heb je met eenzelfde interface wel verschillen in design die mogelijk zijn. Ferrari of Ford en zo.
Wat moet ik daar nu uit besluiten? Hoe meer toeters en bellen we krijgen, hoe minder moeite we doen om nog iets te begrijpen? Ergens kan ik het begrijpen. Onze laatste videorecorder, die intussen al een jaar of twee geleden de geest gaf, heb ik nooit zelf geprogrammeerd. Niet dat die moeilijker zal geweest zijn, ik kon er gewoon de energie niet voor opbrengen, en aangezien het toestel via mijn madam in ons gezin was geïmporteerd, was het gewoon gemakkelijker om te zeggen “zoetje, programmeer Buffy eens morgenanavond.”
4 Comments
Sommige mensen zijn gewoon te lui om zelf iets uit te zoeken, zelfs als de handleiding binnen handbereik ligt. Mensen die op helpdesks werken kennen het probleem zeker, vandaar dat de meeste mensen first line helpdesk niet lang volhouden
Video recorders hebben gewoon een afschuwelijk slechte interface, ik verschiet daar nog regelmatig van. Toen ik overlaatst mijn gepensioneerde buurman moest gaan helpen met z’n video zag ik dat je daar elke opname manueel een ID van 1 tot 8 moest geven. Krijg dat maar eens uitgelegd aan iemand van 85..
Aan het blindelings vertrouwen op de GPS ben ik ook schuldig. Ik heb al een paar keer in Brussel staan vloeken omdat dat ding uitviel tussen de hoge gebouwen.
Maar ik zou er op die moment nog niet aan denken om touring te bellen. Dan stop je aan een tankstation om een kaart te kopen of je vraagt de weg aan iemand.
Ik zoek de meeste dingen liever zelf uit en als het echt niet lukt, dan ben ik geneigd om de handleiding erbij te nemen. Neem nu bijvoorbeeld telenet digital tv. Als je met die menu’s niet kan werken ben je stommer dan mijn demente oma die langzaam aan het wegkwijnen is onder de middelmatige verzorgen en gebrek aan bezoek. Sommige mensen zijn gewoon té lui
gebruikers zijn misschien dikwijls lui en dom, maar toch de andere kant van het verhaal even belichten;
na "hoe meer toeters en bellen we krijgen" zou ook "hoe meer lawaai" kunnen staan en van lawaai en een teveel aan informatie/ keuzes houden we niet. Dat zie je ook terug in user interface design van web en andere applicaties (of dat zou zo moeten zijn): beperk het aantal opties, maak het design niet te zwaar of mensen beginnen af te haken (uit vermoeidheid, verwarring of ergernis).
Futta: volledig mee eens. De dingen worden gewoon te ingewikkeld. Mogelijkheden te over en men kan niet volgen. Design simpel houden, maa ook gewoon de functies.
Ik ben momenteel mijn kelder en werkplaats aan het opkuisen en ging vandaag naar de winkel om wat "werktuigkoffers" en dergelijke te kopen. De meeste zijn plastieken dingen met gesofisticeerde vakjes voro specifieke gebruiken. Dat gaat om het snelst kapot en kan je moeilijk gebruiken omdat het je in een bepaald stramien duwt.
Ik ging uiteindelijk naar huis met de eenvoudigste spullen. Een degelijke klassieke ijzeren werkbak, en een koffer met veel vakken, maar zonder speciallekes.