Serge van Ginderachter

Ik ben de voorbije dagen enkele keren van mijn stoel gevallen.

Blijkbaar ben ik een van die naïevelingen die verwacht dat een artiest die een optreden geeft, ook live zingt. En dus niet aan playback doet. Voor die laatste categorie kan je naar gesponsorde dingen gaan van de categorie van Tien Om Te Zien. Geen kwaad woord over dat programma op zich, maar daar associeerde ik ook niet de begrippen ‘concert’ of ‘optreden’ bij.

Er is toch wel een verschil tussen een présence op een populaire show in een voor het publiek gratis (hoewel, tegenwoordig..) commerciële tv-uitzending, en een concert waar je een – tegenwoordig ferm – duur ticketje voor koopt. Ik weet nog dat ik ergens in 1991 voor een 1050 Belgische frankskes (een 26 Euro nota bene) in Vorst naar Dire Straits ging kijken. Zijn er nog veel dingen die de voorbije 20 jaar verdriedubbeld zijn in prijs?

Maar de rant ging daar niet over. Wie een show wil zien waar dans en show het belangrijkste is, die kan naar Disney On Ice gaan kijken voor mijn part. Opnieuw geen kwaad woord over dat genre wel te verstaan.

Maar als je door het leven wil gaan als de Queen of Pincess of Pop, dan moet je toch iets meer in je mars hebben dan dansen en een goede show. IMHO. En als je tussendoor toch enkel regels zingt of spreekt, dan lag men toch verwachten dat die in toon zijn.

Pop staat voor pop music. Dat komt van popular music. Pop is dus wel een adjectief in dat verhaal. En ht substantiële woord hierin is nog steeds music. Hoe playback in dat verhaal kan passen gaat mijn petje te boven. Zijn we nu allemaal zo afgestompt dat we dat zonder meer slikken? I say no more. Dalen in mijn achting doen ze. Ze moeten het maar weten.

Let op, ik ben de eerste om een goede show bij een muziek concert te appreciëren. Ik ben geen grote concert ganger, maar mijn beste herinnering op dat gebied heb ik aan Tante Tina. Dat was en steengoed muzikaal concert aangevuld met een stevige visuele show.

Een muziek concert, weze het nu pop of rock of whatever, houdt een live perfomance in. Punt. We vinden het tegenwoordig al abnormaal dat we moeten betalen om hun muziek te downloaden. Als ze zo verderdoen hebben ze straks totaal geen recht meer om ne cent te vragen. Tenzij je deel uitmaakt van het gepeupel die gewoon de marketing molen inslikt natuurlijk. De reden dat ik echter naar een concert wil gaan is net de muzikale diversiteit die een live optreden met zich meebrengt.

Waarvan akte.

I often read blogs of people who share their pictures, and who seem to me almost professionals. As I think he does quite some nice things with his camera, I’d like to make some publicity for my cousin, Vincent Wolvenspergens who is an amateur photographer.

He just made a very nice shot, which I’d like to share:

But most of his pictures are tastefully about women.

I hope you’ll like it.

Mark is looking for a term to describe an “anti-feature“, e.g. as in a printer that only works with cartridges of the same brand.

I’d like to propose the term

confeature

The pun was originally not intended.

Drama: ik ontdek vandaag dat ik van vorige maand een reeks foto’s kwijt ben. Iets met op de verkeerde plaats geïmporteerd en dan daar gewist zonder te weten dat het de originele staan.

Ze hebben ook te kort op mijn toestel gestaan op er een backup van te hebben. Ik werk met een sync systeem die ieder uur mijn data van mijn desktop naar mijn server versast, en de laatste versie van die dag komt dan in de normale server backup terecht, waar met rsnapshot een historiek wordt van bijgehouden. Blijkbaar heb ik die foto’s dus geïmporteerd en gewist op dezelfde dag.

Uiteraard heb ik mijn 3 maandelijkse “Empty Trash” net in de voorbije maand gedaan. Of had ik die foto’s commandline en niet via mijn desktop file manager gewist.

Maar gezien dat mijn $HOME volledig in de backup zit, zit dus ook ~/.local/share/Trash/files . En in de daily.5/daily.6/weekly.0/weekly.1 versies van die Trash zaten wel nog mijn foto’s

Handig die backups waar je niet moet naar omzien en die je dus niet kan vergeten.