Fortis staat vaak op een goed blaadje met zijn PC Banking applicatie; ze waren ook wel een van de eerste om naar een zuivere webapp te gaan en met een Vasco digipass te werken. Handig, standaard vriendelijk, en heel draagbaar: geen geknoei meer met lokale applicaties die enkel onder een beperkte set stuursystemen draaien, en waar je je ziel moet verkopen om deze te migrereren naar een andere PC. Maar als puntje bij paaltje komt, en je die dingen wat meer gaat gebruiken, moet je al sneller eens speciallekes vragen of stuit je op dingen die plots niet kunnen.

Een voorbeeldje. Voor mijn gemak heb ik twee kredietkaartjes. De ene gekoppeld aan mijn professionele rekening, de andere aan mijn privé rekening. Ik zag altijd mijn kaartje staan in het overzicht van PC Banking, en kon zien wat er aangerekend werd, eventueel met valuta berekeningen voor ingen niet niet in Euro werden gekocht. Ook handig om je buitenlandse faktuur in te boeken als je je afrekening nog niet kreeg. Mijn tweede kaart kreeg ik echter niet te zien.

Nu blijkt plots dat “professionele kredietkaarten” (lees: gekoppeld aan een rekening die bij Fortis gemarkeerd staat als ‘professioneel’ – da’s ook al een verhaal aparte eigenlijk) niet meer in PC Banking te voorschijn komen. Neen mijnheer, daarvoor biedt Fortis u als professionele klant een professionele service, en moet u het pakket “Isabel” gebruiken. Je weet wel, dat gedrocht dat af en toe corrupte bestanden heeft, vreselijk zuigt voor de sysadmin die het mag ondersteunen, en vooral, een lokale app is die enkel op Microsoft “Windows” platformen kan werken. Nee dank je, daar pas ik voor.

Nog iets vreselijks: je kan online je bankafschriften “afdrukken”: je kan ze binnennemen in PDF vorm. Twee van die oubollige afzonderlijke blaadjes per A4. Handig om die in een kaft te sorteren dat dat is. En vergeet ze niet op tijd te downloaden, of ze sturen ze u op. In pakjes van een dertigtal van die halve A5 formaten. Combineer dat maar eens met je PDF’jes. Hoe ze bij Fortis nog steeds vasthangen aan dat formaat ontgaat me. Gelukkig kon ik aanvragen om nooit uitreksels per post op te sturen, zo heb ik enkel een mapje PDF’s bij te houden. Nee, ik print ze ook niet meer uit.

Maar stel nu eens dat je ook medehouder bent van een andere rekening, bvb. van een vennootschap, of een gezamenlijk rekening met je ouders of whatever. En je hebt daar evebtueel een debetkaart van. Iedere rekening waar je iets te zeggen hebt komt automagisch ook te voorschijn in PCBanking. Nu, voor die rekening willen je ouders bvb. enkel klassieke papiertjes. Maar als je je eigen uitreksels in PDF wil binnennemen, is het systeem wel zo vriendelijk om je alle uitreksels waar je ergens mee te maken hebt te bezorgen. Je kan niet kiezen. Elke kaart die je hebt is uitreksel-adrukken-gewijs gekoppeld aan alle rekeningen en alle uitreksels. Handig, zo hoef niet niet te kiezen van welke rekeningen je uitreksels afdrukt. Ze komen allemaal op een hoop. PDF of papier, geen verschil. En neen, je kan niet aanvragen om dat uit te splisten. Dat gaat niet mijnheer. Tenzij je een rekening hebt die “professioneel” is. Die kan wel afzonderlijk. Ik ben er nog niet aan uit of dat nu een goed ding was of niet.

Argh. Banken en marketing en product placement. Vreselijk. Hoe gaat zoiets bij een ander eigenlijk? Zijn er banken die savvy-user-friendly zijn?

Het doet me ook weer denken aan een Telenet Digicorder. Dat doet perfect zijn ding, maar je bent vastgenageld aan wat Telenet bepaalt wat je ermee mag doen. Om maar te zeggen dat Open Source interessant is voor alles. Niet alleen voor software. Doc Searls heeft gelijk. Weg met silo’s.

I grep on whisky.

Should I say more?

Those were the days.. ‘t is pertangs nog wa vroeg voor een midlife crisis

Vrijdag 29 juni 2007, om 19u30 in restaurant De Drie Fonteinen in Vilvoorde.

De interesse groeit gestaag, bij iedere editie zijn er wel nieuwe avatars geeks die opduiken! Ben je zelf informaticus en wil je graag collega’s uit heel vlaandeen leren kennen, om bij pot, pint en een bord een gezellige avond met gelijkgestemden door te brengen? Schrijf je dan in en join the club. Er is een mailinglist en een wiki.

Men blogge het voort!

PS: Wil je liever je eigen reeks geekdinners organiseren, los van het (oorspronkelijke) idee van ‘IT PROfessionals’, by all means, de geekdinner.be staat open voor de .be community, en een mailing lijstje kan er ook nog van af.

This is a new viral ad from

Ik weet eigenlijk niet heel precies waarom – ik weet begot echt niet waarover het verder ging – maar ik reageerde door onmiddelijk naar de volgende post in mijn feed eater over te space‘n

Is dit nu zoiets als zappen tijdens de reclame?

Iets over mezelf dus. Verleden, heden en toekomst. Of zoiets. Amaaih. Even zien waar deze post ons brengt.

In 1972 is het begonnen, doch skip to the eighties. Lagere school in the local town gevolgd door zes jaar internaat in Melle Fast forward naar the nineties, alwaar ik na een jaar onkundigheid in de Economie Industrieel Ingenieur werd in de Electronica (de juiste link hier ergens, da’s nu allemaal zo vernieuwd en modern geworden natuurlijk.)

Afijn, die elektronica zat zowat het dichtst bij de kompetoeter hé. Graduaat Informatica of Kandidaat Wiskunde waren zo wat de twee extremen waar ik me niet wou aan wagen. En ik moet toegeven dat ik in die tijd eigenlijk niet zo’n extreme computernerd was. In de jaren ’80 eerst met een Atari spelconsole en later met een ZX Spectrum gespeeld, en wat laetr met een Apple ][ kloon (van het Taiwanese toepasselijk genaamde merk “Golden”) en in de vroege jaren ’90 een 386 met DOS en aanhangsels. Ik ging er later zelfs prat op dat ik een Pentium 75 met floating point bug had en in het voorjaar van 1995 mijn thesis “op Windows 95″ gemaakt had (terwijl die pas in augustus uitkwam, weet u wel.)

Dat ik in 1996 bij IBM aan de slag ging, was eerder vanuit een vage interesse in “kompjoeters” dan echt een overtuigde keuze. ‘t Heeft toen ook maar amper 4 maand geduurd. Blamed it on Diegem en de files op en rond de R0. Ja, toen ook al. En ook was OS/400 niet bepaald iets flitsend voor de enthoesiaste jongeling.

Dan maar drie jaar lang iets commercieels gedaan, bij Velleman, om rond 2000 aldaar defnitief in den IT terecht te komen. Rond die eeuwwisseling had ik ook mijn eerste aanvaring met unix based systemen en zo ook vi. Arf. Hoe kon zo’n verouderd ogend ding nog actueel zijn, als je alle flitsende toeters en bellen had van een grafische interface. Vergeef het mij, ik wist nog niet beter.

Uiteindelijk daar dan de eerste klappen van de zweep aan mezelven aangeleerd en dat verder verdiept op het niveau van de KMO bij een Orbid. We schrijven intussen 2007 en tegenwoordig hoop ik vanuit mijn eigen visie een beetje het verschil te kunnen maken.

Maar enough about work. Sinds 1995 ben ik de gelukkigste mens om het leven te delen met Sophie, die sinds 2000 ook mijn officiële halve trouwboek uitmaakt. Dank je zoeteke voor alles en ook deze twee wonderlijke spruiten die vandaag, samen met je, meer dan ooit mijn dagelijkse geluk vormen!

O, en nog even in het verleden en heden blijvend, waarom dit me zo interesseert, laat ik over aan de mens die me net iets beter kent

De toekomst, wat moge die me brengen? Ik durf amper iets vragen, ik ben al zo’n rijk (moet-dringend-weer-diëten) man.

Moge ik de juiste ideeën hebben om mijn laatste geesteskind groot te brengen, zonder aan mijn idealen afbreuk te hoeven maken?

Ah, en zo eentje wil ik in de toekomst terug.

Oef. Dan mag ik nu zelf enkele blogridders slaan. Tom, Bart, go for it!